X
تبلیغات
بابالنگ دراز

بابالنگ دراز

عشقولانه

شب

شب رابسيار دوست دارم.

نه از آن نظر كه شب تاريك و سياه است.

بلكه از آن جهت كه شب :

فرصتي است براي درخشش ماه و ستاره هاي زيبا

فرصتي است براي  استراحت

فرصتي است براي تفكر و انديشيدن

فرصتي است براي با خود بودن

فرصتي است براي به ياد آوردن آنچه كه انجام داده اي

....

آري شب با همه ي سياهي زيباست

بستگي دارد كه ما از چه زاويه اي به آن بنگريم

به قول سهراب جور ديگر بايد ديد

نظر شما چيست؟

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفتم مهر 1390ساعت 22:53  توسط سعيد  | 

رازونیاز

خدایا تو شاهد باش که من تنها ترا دارم

                                                      در این دنیای وانفسا تویی تنها مددکارم

منم محتاج منم شایسته ی بخشش

                                                     تویی قادر تویی شایسته ی خواهش

منم دردمند تویی داروی هر دردم

                                                    منم مجنون تویی لیلای هم دردم


 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم شهریور 1390ساعت 0:17  توسط سعيد  | 

جوگير

من نمازم تو رو هر روز ديدنه

                                             با تو بودن با تو تو تختخواب خوابيدنه

دست تو دست كنار هم تو خيابونا

                                             گپ زدن دورزدن و راه رفتنه

گاه تو پارك يا تو كوه يا دره اي

                                              گاهي هم كنج خلوتي لاسيدنه

چشم تو چشم مدهوش ومست

                                               لب رو لب بوسيدن و مكيدنه

دوش به دوش كنار هم تو نيمكتي

                                                دستمو رو سينه هات ماليدنه

گاهي هم دستاي من لاي پاهات

                                                روشوخي يا بيخودي وول خوردنه

بعدمدتي كه جور شديم با همديگه

                                                 دستامو به باسنت مالوندنه

در نهايت از بس كه جوگير شده ام

                                                 تنم و با فشار به تن تو مالوندنه

اين و گفتم تا كه زهرا كه لقب داده به من

                                                 بدونه در نهايت خودشم مال منه

اگه خوب دقت كني تو جامعه

                                                  اين حكايت نه فقط مال منه

دختري كه ماليده يك دوسه جين رنگ ولعاب

                                                  آخرش رفتن به زير ديگري خوابيدنه

چون كه شد پاره حيا ي دختري 

                                                   خودش خواسته اين كه نه تقصير منه

از قديم گفتن : نيش عقرب نه از ره كينس ولي

                                                  بيچاره عقربه  اقتضاي طبيعتش اينه


+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم شهریور 1390ساعت 14:19  توسط سعيد  | 

قصه بی تو

قصه بی تو قصه نیست

                     غصه است

                             غم است

                                  سراسرماتم است

                                                     قصه نیست

                                                            حکایت های مختوم الدم است

قصه بی تو

            غصه ای بی انتهاست

                                   قصه بی تو

                                           تنهایی وپرزجفاست

                                                                قصه بی تو      

                                                                        شکایت های زجرآلود آدمست

عشق

       شعروغزل

                زندگی

                        هستی وحیات

                                           این همه بی تو

                                                             زنده نیست

                                                                          مرده است

قصه بی تو

             افسوس وآه

                         قصه بی تو

                                    رنج طاقت فرسای راه

                                                         قصه بی تو

                                                                 نرسیدن تا انتها

                                                                              قصه بی تو

                                                                                       نچشیدن از جام بلا

قصه بی تو

          بی هدف مردن است

                                 قصه بی تو

                                          بی خبر خوابیدن است

قصه ی من تویی

                 قصه ی عشق

                                قصه ی شیرین وصل من تویی

بی تو قصه قصه نیست

                        بی تو شعر غزل ترانه نیست

وتو

    تنها قصه ی منی

                        بمان با من تا انتها

                                              تاقصه ای از نو آغازکنیم

قصه ای که درآن

                   مجنون ودیوانه منم

                                         لیلی و افسانه توای

قصه ای که درآن

              مجنون بیابدوصل لیلی را

                                            بگیرددرآغوش خودگرم اورا

                                                                        بمکدازلبانش . سینه هایش را

وبجنباند تنش رابرتن لیلی

                                تادرآن اوج لذت

                                                 که نفس ها در شمارست

                                                                             زندگی از نو پدیدار شود

قصه ای که قصه باشد

                       نه غصه

                               نه غم

                                    قصه ای از جنس نور

                                                      قصه ای ازجنس عشق

                                                                            قصه ای از من وتو...

                     

               

         

+ نوشته شده در  جمعه بیست و پنجم شهریور 1390ساعت 17:29  توسط سعيد  | 

فقط عشق تو

بوي خوش تو مست و ملنگم كرده است

                                                آتش عشق تو ديوانه و مستم كرده است

چشم و ابرويت كه صبح صادق است

                                               لب هاي داغ تو مدهوش و مستم كرده است

گيسوان بلندت كه تاروي باسن است

                                               همچو مجنون شهره ي شهرم كرده است

سينه هايت كه چون جام شرابي نادراست

                                               بيچاره مرا رسوا وبي قدرم كرده است

تنت زيباست و قامتت بلندو دلرباست

                                               هيكل رعناي تو آواره ي شهرم كرده است

چون سخن گويي مثاله دري درصدف

                                             آهنگ نواي تو چنين بي آب ورنگم كرده است

دل ساده و عشق هوس آلوده ات

                                            بند ناز تو بي تكلف بي غرورم كرده است


                                              

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و سوم شهریور 1390ساعت 12:18  توسط سعيد  | 

زن

سلام

          اي زن

مردي اينجا

              دراوج غربت

                                درسكوت

                                               نشسته است درخلوت خويش

مردي ازجنس بلور

                        نور

                             شور

                                    مردي كه در فراسوي زمان گم شده است

باشهوت

          حسرت

                      قدرت

                               به ذلت در آمده است

به تحقير

              زنجير

                      به تسخير كشيده شده است

اي زن

        بيا وبا مهرباني

                           محبت

                                     عشق

                                               اين اسير به زنجير كشيده را در آغوش بكش

وبا بوسه هاي آتشين خود

                                 از آن لبان هوس انگيز

شعله هاي هوس

                      شهوت

                               وحسرت اورا

                                               همچون آهنربا جذب كن

تنت را به زير تنش

                      نرم كن

                                پهن كن

آتش شعله ور اورا

                           با سخاوت خويش

                                                  تاانتهاي پل تسليم ببر

                                                                              خاموش كن

واورا

        كه جهنمي شده است

                                      به بهشت

                                                    رهنمون باش

خودرا

         رنگ كن

                      بياراي

                              خوش عطركن

                                                با هيكل زيباي خود

  با تنت

             با دستان ظريفت

                                    باسينه هاي برجسته ات

                                                                   بالبان هوس انگيزت

جذب كن

            اورا كه ديگر

                           خسته تر از او كسي نيست

              او مردي است كه در فراسوي زمان گم شده است

     




+ نوشته شده در  جمعه هجدهم شهریور 1390ساعت 12:43  توسط سعيد  | 

درحسرت يك قطره شير

خدايا

چه گويم ، كه شرمم باد كه نامم آدم است. خدايا

با چه رويي شب سر سير بر بالش مي گذارم من آخر آدمم خدايا

نميدانم به حال زار كودك بنالم من خدايا 

كه اميدش قطره اي شير ز سينه ي رنجور مادر است خدايا

كه ديگر توان مكيدن ندارد كودك رنجور خدايا

يا بنالم بر حال زار مادري كه غم خود را كرده فراموش زبس در فكر كودك است خدايا

كه مادر شرم دارد نگاهي بر فرزند كند كه سينه اش بي شير است خدايا

خدايا خدايا تو كجايي كه بيني حال رنجور بندگانت را خدايا


+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم شهریور 1390ساعت 12:52  توسط سعيد  | 

باید بریم برات خواستگاری

بعداز چندروز ندیدنش

حسابی داغ کرده بودم

حالا قرار  بود ببینمش

وای خدای من قلبم داشت از تو سینم بیرون میزد

داغ داغ بودم دستام داشت میلرزید

بالاخره بعدازچند روز قراره بیاد خونمون

دروباز گذاشته بودم

تو خیال خودم تو آغوشش گرفته بودم

اونم خودشو تو آغوشم رها کرده بود

حالا میتونستم حسش کنم

صدای نفساشو تو گوشم بشنوم

اونو با تمام وجود می بوسیدم

لبهای آتشین شو می بوسیدم

سینه های کوچیک و نرمشمو میخوردم

اون منو تو آغوشش می فشرد

نفسام به شماره افتاده بود

باتمام وجود فشارش میدادم توری که صدای استخوناش رو می شنیدم

اندام نازش حالا زیر تن داغ داغ من میسوخت

با تمام وجود پایین تنمو بهش میچسبوندم

شروع کردم به بالا و پایین شدن

دیگه دست خودم نبود

هیچ صدایی جز ناله های ضعیف اونو نمیشندم

داشتم تمام مایعات بدنمو داخل بدنش میرختم

تا دیگه ما دونفر نباشیم

فقط یکنفر باشیم

فقط فقط یک نفر

ضربه ی شدیدی رو پشت گردنم حس کردم

یه بار دو بار

اما هیچ ضربه ای نمی تونست منو از محبوم جدا کنه

ناله های خودم هم حالا به شماره افتاده بود

یه هو یخ کردم

تمام بدنم خیس آب شد

شعله های آتشین عشقم فروریخت

چشم هامو باز کردم

مادرم میگفت خجالت نمی کشی

 بلند شو باید برات بریم خواستگاری

یخ کرده بودم مادرم اینجا چه میکرد

تازه نگاهم به متکای بیچاره افتاد که خیس و مچاله شده بود

وای اگه یه لحظه دیرتر بیدارم میکردند

حالا معشوقم زنده نبود

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم مرداد 1390ساعت 19:12  توسط سعيد  | 

تمناي عشق

عشق را در كنار يار بايد جست

                                          درد را با دل دار بايد گفت

در تمناي وصل معشوق بايد مرد

                                          جز در كنار محبوب نبايد خفت

                                                                                جز وصل معشوق نبايد جست

معشوق را در پناه عشق بایدجست

                                          حسرت دیدار يار را با دل دار بايد گفت

                                                                               دست تمنای عشق را جز برای یار نبایدمد

بوسه عشق جزبرلب یار نیاردخفت

                                       گرمی عشق جزسینه یار نبایدجست

                                                                                         لذت و کام جزکناریار نبایدجست




+ نوشته شده در  دوشنبه سوم مرداد 1390ساعت 12:33  توسط سعيد  | 

حسرت

به یاد دوست خوبم حسرت زیبا رو که هر روز تو وبشم:

ای کاش من ...

جوراب زیبای تو بودم

پیوسته دمساز پر و پای تو بودم

ای کاش من ...

همچو سیگار

میان لب های غنچه آسای تو بودم

ای کاش من ...

همچو کرست

محرم برجستگی های تو بودم

ای کاش من ...

همچو سینه ریزی

پیوسته بدور گردن سرافراز تو بودم

ای کاش من ...

مثال تن پوش زیرنت

هماره در کنار تن ناز و تب دار تو بودم

ای کاش من ...

می شدم غلام درب منزل

تا همیشه موفق به دیدار رخ دل آرای تو بودم

ای کاش من ...

می شدم سگ پشمالوی کوچک

تا دمادم میان سینه های لرزان تو بودم

ای کاش من ...

می شدم لاک ناخن

تا پوششی بر ناخن نازک تیز و زیبای تو بودم

ای کاش من ...

مثال عینکی دودی

بروی چشمان شهلای تو بودم

ای کاش من ...

همانند متکا

بزیر سر پرچین و زیبای تو بودم

ای کاش من ...

مثال یک گل سر

میان گیسوان بلند و پرتاب تو بودم

ای کاش من ...

همانند پتویی

بروی تن سیمین و روح افزای تو بودم

ای کاش من ...

مثال آن تشک

بزیر باسن یا که آن جسم تب دار تو بودم

ای کاش من ...

عجب خوابی بودی تا داشتم ... چرا بیدارم کردی ؟حیف نبود!

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و دوم تیر 1390ساعت 7:39  توسط سعيد  |